Waarom wordt alles bege? Kleurloosheid é een bewuste keuze, bewijst deze studie

Ele é niet alleen uw gazon. Kleur lijkt weg te trekken uit alles wat ons omringt – onze interieurs, ons straatbeeld en zelfs ons kinderspeelgoed. Maar waarom denken nós eigenlijk dat bege beter é?

Katrin Swartenbroux

Ele começou, zoals elke grote revolutie, no Instagram. Iemand deelde een filmpje van haar trip naar de Cinque Terre, het beroemde werelderfgoed langs of Italiananse kust. “De kleuren zijn helemaal niet zo fel als geadverteerd, en het is hier belachelijk druk”. Een swipe verder en we belanden in Mexico, waar een vakantieganger geen zonnecrème mag dragen zodat het beschermde koraalrif niet verder zou afbleken. Achter mijn scherm em achter mijn haag staat de buurman met de handen op zijn heupen naar zijn pipse pelouse o olhar. “Ik weet dat ik niet mag sproeien, maar dit is touch heel erg tenta.”

De wereld wordt steeds doffer, en niet enkel omdat tijden, getijden en klimaat het pigmento bekampen. Kleurloosheid é een bewuste keuze geworden, zo bewijst een estúdio van datawetenschapper Cath Sleeman. Zij dook no archieven van verschillende Britse wetenschapsmusea waar ze meer dan zevenduizend alledaagse voorwerpen, zoals een klok, een schrijfmachine, een weegschaal e een telefoon onde de loep nam om om ken hoe verd verd verdkij. Haar bevindingen goot ze em een ​​grafiek die on-line ondertussen gretig gedeeld wordt.

aan de linkerzijde, waar de oudere voorwerpen samengevat worden, valt op hoe de aardetinten van het gebruikte leder, hout en metal de overhand hebben, om in het midden te evolueren naar gekleurde kunststof en mesmo uite witte schreeuwerige logo’s na. “Onze gebruiksvoorwerpen zijn over de jaren heen grijzer en rechthoekiger geworden”, foi o droge besluit van do Science Museum Group.

READ  K3'tje Marthe em todos os estilos de dança com coreografia Sinerjey | BV

bege triste

Sheehan Quirke, a popular conta do Twitter The Cultural Tutor runt, ging dieper in op het werk van Sleeman tont in een viraal draadje gracieken van hoe ook de kleuren van onze auto’s, vast van onstapijt, van onze kleding, van onze muursverf McDonalds-filialen sobre de jaren heen evolueerden naar een palet van grijs, beige en greige.